Venöz Tromboembolizm - Demir Korkmaz, Fatma (Yoğun Bakım Seçilmiş Semptom Bulguların Yönetimi (3. BASKI), 2024)
Yoğun bakım hastalarında venöz tromboembolizmin ortalama prevalansının %12, DVT görülme riskinin %10-80 arasında olduğu belirtilmektedir. Yoğun bakım hastalarının heterojen olması, çoğunda tromboz ve kanama riskinin bir arada olması, venöz tromboembolinin nonspesifik belirti ve bulgularla seyretmesi, tanısal yöntemlerin uygulanabilirliğinin sınırlı olması gibi faktörler hastalığın sıklığının belirlenmesinde, tanı ve tedavisinde güçlüklere neden olmaktadır. Yoğun bakım hastalarının büyük bir kısmı vasküler inflamasyon, immobilite, akut hastalıklar, invaziv müdahalelerden dolayı venöz tromboemboli için majör risk ve birden fazla risk faktörüne sahiptir. Hastaların çoğunluğu yoğun bakım ünitesine kabul edildiklerinde immobilizasyon, eşlik eden KOAH, kalp yetersizliği, travma, cerrahi girişim, paralizi ve malignite gibi nedenlere bağlı olarak yüksek riske sahiptir. Yoğun bakım ünitesinde kaldıkları süre içinde tüm bu faktörlere bir de yoğun bakım ünitesi ile ilişkili risk faktörleri eklenir. Mekanik ventilasyon, sedatif ve paralitik tedavi, santral venöz kateterizasyon ve sepsis, yoğun bakım ünitesinde yatış ile ilişkili bulunan risk faktörleri arasındadır. Bu hastalarda tromboprofilaksi uygulanmaması da VTE riskini artırmaktadır. Yoğun bakım ünitesinde ayağa kalkabilecek düzeyde olan hastaların sürekli infüzyon ve monitorizasyon nedeni ile mobilizasyonları kısıtlanmaktadır. Bu nedenle yoğun bakım hemşirelerinin derin ven trombuzunun risk faktörlerini bilmesi ve yaşamı tehdit eden bu faktörleri önlemeye yönelik önlemleri alması son derece önemlidir. Derin ven trombozunun önlenmesinde, mekanik önlemler, farmakolojik önlemler ve her ikisinin birlikte kullanıldığı kombine yöntemler yer almaktadır. It is stated that the average prevalence of venous thromboembolism in intensive care patients is 12% and the risk of DVT is between 10-80%. Factors such as the heterogeneity of intensive care unit patients, the coexistence of thrombosis and bleeding risks in most of them, the fact that venous thromboembolism presents with nonspecific signs and symptoms, and the limited applicability of diagnostic methods cause difficulties in determining the frequency of the disease and in its diagnosis and treatment. A large proportion of intensive care unit patients have major risk and multiple risk factors for venous thromboembolism due to vascular inflammation, immobility, acute diseases, and invasive interventions. The majority of patients are at high risk when admitted to the intensive care unit due to reasons such as immobilization, concomitant lung diseases, heart failure, trauma, surgical intervention, paralysis and malignancy. During their stay in the intensive care unit, risk factors associated with the intensive care unit are added to all these factors. Mechanical ventilation, sedative and paralytic treatment, central venous catheterization and sepsis are among the risk factors associated with intensive care unit admission. Not applying thromboprophylaxis in these patients also increases the risk of VTE. Mobilization of patients who are able to stand up in the intensive care unit is restricted due to continuous infusion and monitoring. Therefore, it is extremely important for intensive care nurses to know the risk factors of deep vein thrombosis and take precautions to prevent these life-threatening factors. Preventing deep vein thrombosis includes mechanical measures, pharmacological measures and combined methods where both are used together.