Yüksek Riskli Yenidoğan ve Hemşirelik Bakımı - Sis Çelik, Aslı; Demirtaş, Nisa Nur (Doğum, Kadın Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği Temelleri, 2024)
Yüksek riskli yenidoğanlar, gestasyonel yaşı, doğum kilosu ve mortalitesine göre sınıflandırılmaktadır. Gestasyonel yaşına göre prematür ve postmatür yenidoğanlar, doğum kilosuna göre intrauterin gelişme geriliği (IUGG), düşük doğum kilolu (LBW) ve gebelik yaşına göre büyük (LGA) yenidoğanlar yüksek riskli yenidoğanlardır.Anatomik ve fizyolojik farklılıkları nedeniyle yüksek riskli yenidoğanlar bazı hastalıklar yönüyle risk altındadır. Sıklıkla respiratuar distress sendromu, bronkopulmoner displazi, apne, patent duktus arteriyozus, intrakraniyal kanama, hipoksik iskemik ensefalopati, mekonyum aspirasyon sendromu, nekrotizan enterokolit, konvülsiyonlar, hipoglisemi, kernikterus ve sepsis görülebilmektedir.Yüksek riskli yenidoğan standart izlem ve bakımdan daha fazlasına ve yakın gözleme ihtiyaç duymaktadır. Yüksek riskli yenidoğanın ekstrauterin çevreye adaptasyonu gözlemlenmeli ve değerlendirilmelidir. Bu süreç respiratuar, kardiyovasküler, gastrointestinal, genitoüriner, nörolojik ve kas iskelet sistemlerine yönelik kapsamlı bir fiziksel değerlendirmeyi içermelidir. Tüm yenidoğanların karşılanması gereken öncelikli gereksinimleri olmakla birlikte yüksek riskli yenidoğanın bu gereksinimlerinin karşılanması için özel bakım yöntemleri gerekebilmektedir. Hemşireler yüksek riskli yenidoğanın bakımında solunumun başlatılması ve sürdürülmesi, dolaşımın sürdürülmesi, termoregülasyonun sağlanması, sıvı ve elektrolit dengesinin sürdürülmesi, enfeksiyonun önlenmesi ve yeterli beslenmenin sağlanması süreçlerinde önemli rol ve sorumlulukları yerine getirmelidir.