Halk Oyunları Çalışmaları ve Hareket Eğitimi
Referanslar
Ağırbaş, Ö., Çolak, M., & Ağgön, E. (2015). Erzincan yöresi halk oyunlarının görsel ve işitsel reaksiyon zamanları üzerine etkisi. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 10(1), 47-55.
Akdemir, M. (2011). Bendir Çalgısının Profesyonel Performansına Yönelik Metodolojik Bir Yaklaşım, (Yayımlanmamış Sanatta Yeterlik Tezi). Haliç Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Akgün, S. (2023). Hareket Eğitimi ve İmgelemenin Motor Gelişime Etkisi. Akademisyen Kitabevi.
Aktaş, G. (2006). Dans’a İlk Adım, İzmir: Ege Üniversitesi
Aktaş, G., & Ogce, F. (2005). Dance As A Therapy For Cancer Prevention. Asian Pacific Journal of Cancer Prevention, 6(3): 408.
Alp, H., & Çamlıyer, H. (2017). Hareket eğitimi ve fiziksel aktivite programı verilen davranıi problemli otistik çocukların bir yıl sonraki süreçlerinin izlenmesi. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi (63), 1-13.
Aracı, H. (2004). Okullarda Beden Eğitimi. Ankara: Nobel Yayınları.
Aydın, C. (1992). Halk Oyunlarında Toplumsal Yapılanma, İzmir: Ege Üniversitesi Basımevi.
Barak, R. (2019). Periyotlanmış kor egzersizlerinin genç voleybolcularda bazı motorik özellikler ile servis hız ve isabet oranına etkisi (Master's thesis, Bartın Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü).
Baykurt, Ş. (1976). Türkiye'de Folklor. Kalite Matbaası, Ankara.
Copeland, R., & Cohen, M. (1983). What Is Dance, Reading In Theory And Criticism. Oxford Universaty Pres, Oxford New York Toronto Melbourne, s: 29.
Çamlıyer, H., & Çamlıyer, H. (2011). Eğitim Bütünlüğü İçinde Çocuk Hareket Eğitimi ve Oyun. Manisa: Celal Bayar Üniversitesi Matbaası, 17-18-19-24.
Duncan, R., P, & Earhart, G. (2014). ‘’Mare The Effects Of Community-Based Dance On Parkinson Disease Severity, Balance, And Functional Mobility Reduced With Time’’ A 2-Year Prospective Pilot Study. The Journal Of Alternative An Complementary Medicine, 20(10): 757-763.
Dündar, U. (1998). Antrenman Teorisi. Bağırgan Yayınevi. Ankara.
Earhart, G., M. (2009). Dance As Therapy For İndividuals With Parkinson Disease. European Journal Of Physical And Rehabilitation Medicine 2009; 45(2): 231.
Erdal, G. (2005) Müzik Öğretim Yöntemlerinden Dalcroze Metodu ve Kullanımı. Erciyes Üniversitesi GSF. Müzik Sempozyumu.14-16 Nisan 2005. KayseriHalkoyunlarında.
Erdem, Ş., & Pulur, A. (1994). Doğu Karadeniz Bölgesinde Oynanan Horon Türü Oyunlar üzerine Bir Araştırma, Gazi Üniversitesi Kastamonu Eğitim Dergisi, 10(1): 224.
Eroğlu, T. (2017). Dans Kavramı ve Dansın İşlevi. The Journal Of Academic Social Science Studies, 60, s: 215-226.
Ertural, M., S. (2006), Gaziantep Halk Oyunları Üzerine Bir İnceleme, Gaziantep Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı, Gaziantep. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi)
Eynur, B,. R. & Eynur, A. (2019). Hareket Eğitiminde Temel Kavramlar. Hareket Eğitimi (ss. 1–2). Pegem Akademi.
Gallahue, D., L. (1982). Understanding Motor Development in Children. Newyork: John Wiley And Sons.
Gallahue, D., L., Ozmun, J., C. & Goodway, J., D. (2014). Motor Gelişimi Anlamak. Bebekler, Çocuklar, Ergenler, Yetişkinler (D.S.Özer ve A.Aktop, Çev.Ed.). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
Günay, M., Tamer, K., & Cicioğlu, İ., (2013). Spor Fizyolojisi ve Performans Ölçümü. 3 Basım. Gazi Kitapevi Tic. Ltd. Şti.
İnal, A., N. (2003). Beden Eğitimi ve Spor Bilimi. Ankara: Nobel Yayınları.
Jacqueline, E. (2012). Afrıcan amerıcan responses to amerıcan presıdentıal ınaugural addresses. Lewıston: the edwın mellen press.
Koch, S., Kunz, T., Lykou, S., & Cruz, R. (2014). Effects Of Dance Movement Therapy And Dance On Health-Related Psychological Outcomes: A Meta-Analysis. The Arts İn Psychotherapy, 41(1), s: 46-64.
Koç, H., & Tekin, A. (2011). Beden Eğitimi Derslerinin Çocuklarda Seçilmiş Motorik Özellikler Üzerine Etkisi. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi Özel Sayısı, 9-17.
Koçkar, M., T. (1990). Dansln iletişimsel işlevi. Kurgu, 8(2), 317-329.
Koutedakis, Y., Hukam, H., Metsios, G., Nevill, A., Giakas, G., Jamurtas, A., M. (2007). The Effects Of Three Months Of Aerobic And Strength Training On Selected Performance Related Parameters İn Modern Dance Students. The Journal Of Strength & Conditioning Research, 21(3), s: 808-812.
Köktaş, Kılbaş, Ş. (2004). Rekreasyon Boş Zamanı Değerlendirme. (3. Basım). Ankara: Nobel Yayınları.
Little J. (2000). Epidemiology of neurodevelopmental disorders in children. Prostaglandins Leukot Essent Fatty Acids, 63:11-20.
McGreevy-Nichols, S., Scheff, H., & Sprague, M. (2005). Building dances (Vol. 1). Human Kinetics.
Mckinley, P., Jacobson, A., Leroux, A., Bednarczyk, V., Rossignol, M., & Fung, J. (2008). Effect Of A Community-Based Argentine Tango Dance Program On Functional Balance And Confidence In Older Adults. J Aging Phys Act.
Mengütay, P., D. (1999): Okul Öncesi ve İlkokullarda Hareket Gelişimi ve Spor. Ankara: Tütibay Yayınları, 1-2.
Mertoğlu E. (2002). Okul öncesi Eğitim kurumlarına devam eden 5-6 yaş grubundaki çocukların ritim algılamalarının incelenmesi. İstanbul Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Temel Bilimler ana bilim dalı, Türk halk müziği programı, Sanatta yeterlilik Doktora Tezi, İstanbul.
Mischel, W. (2016). Marshmallow Testi: Otokontrolde Ustalaşmak. İstanbul: Pegasus Yayınları.
Morgül, M., (2004), “Evrende Ritim ve Biz”; Cumhuriyet Bilim Teknik Dergisi, Sayı 878.
Nalçakan, G., R. (2001). Voleybolcuların İzokinetik Kas Kuvvetleri İle Dikey Sıçrama Yükseklikleri Arasındaki İlişki Düzeyi.Spor Fizyolojisi Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
Ötken, N. (2011). Türk Halk Oyunları’nda Hareket Analizi, İstanbul: Yalın Yayıncılık.
Özbar, N. (2007). Hareket Eğitimi Programının 4-6 Yaş Grubu Çocuklarda Motor Beceri ve Vücut Kompozisyonu Üzerine Etkisinin İncelenmesi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
Özcan, G., & Üstündağ, S. (2017). Eğitsel Oyunlarla İşlenen Beden Eğitimi Dersinin Öğrencilerin Öz-Kavram Düzeyleri Üzerine Etkisi. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, 4 (12), 126-142
Pangrazi, R., P. (2004). Dynamic Physical Education For Elementary School Children. Fourteenth Edition, Pearson Benjamin Cummings.
Piek, J., P. (1998). Motor Behavior and Human Skill A Multidisciplinary Approach. USA: Human Kinetics Publishers, 4-5.
Pulur, A., Üstün, E., & Karabulut, E. O. (2009). Üniversiteli Üst Düzey Halkoyunlari Sporcularin Sigara ve Alkol Kullanimlarinin Bedenlerini Algilama Düzeylerine Etkisi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(3), 833-850.
Royce, A., P. (2002). The Anthropology Of Dance. Dance Book Ltd, Uk. s: 3-16.
Sharp, K., & Hewitt, J. (2014). Dance As An İntervention For People With Parkinson's Disease: A Systematic Review And Meta-Analysis. Neuroscience & Biobehavioral Reviews, 2014; 47, s: 445-456.
Sun, S., & Seyrek, H. 1998. Okulöncesi eğitimde müzik. Müzik Eserleri Yayınları, 330s.,İzmir.
Şahin, H., M. (2005). Beden Eğitimi ve Spor Sözlüğü. (1. Basım). İstanbul: Morpa Kültür Yayınları.
Taşkıran, Y. (2003). Klasik Antrenman teorisi. Yayıncı Yayınları. İzmit.
Taşkiran, E. (2008). Elit dansçıların danstaki etik değerlere yönelik davranışları (Doctoral dissertation, Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimler Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor ABD, Ankara).
TDK, (2024). Genel Açıklamalı Sözlük. Erişim Adresi: https://sozluk.gov.tr/ (28.10.2024).
Tekin, K., M. (1998) Dans ve Halk Dansları, Ankara: Kültür Ofset, Bağırgan Yayınevi,173-175.
Terzi, C. (1992). Türk Halk Müziği Metrik Yapısının tespit ve Tasnifinde Karşılaşılan Problemler ve Çözüm Yolları. (Yayımlanmamış Sanatta Yeterlilik Tezi), İstanbul Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Tetik, S., Koç, M., C, Atar, Ö., & Koç, H. (2013). [An analysis of the correlation between static balance performance and game value scale in basketball players]. Turkish Kick Boxing Federation Journal of Sport Science. ;6(1).
Timurkaan, S. (2003). Farklı fiziki özelliklere sahip yerleşim bölgelerinde yaşayan 6 yaş grubu çocuklarının psikomotor gelişimlerinin karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi, Malatya İnönü Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Malatya
Tohumat, M., & Arabacı, R. (2017). Halk oyunları çalışmalarının çocukların fiziksel uygunluklarına etkisi. İnönü Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 4(1), 16-27.
Uysal, C., & Aslan, Işık, B. (2014): Nörogelişimsel Bozukluklar ve Ortodonti. Acta Odontol Turc 2014;31(1):36- 42. Ankara: Gazi Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Resmi Yayını.
Yanık, E. (2010). Dans ve iletişim (Master's thesis, Sakarya Universitesi (Turkey)).
Yeşiltaş, D. (2011). Küresel Bale Ve Dans Ansiklopedisi, Cilt 2, İstanbul:.Kaldeon Yayınları.
Akdemir, M. (2011). Bendir Çalgısının Profesyonel Performansına Yönelik Metodolojik Bir Yaklaşım, (Yayımlanmamış Sanatta Yeterlik Tezi). Haliç Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Akgün, S. (2023). Hareket Eğitimi ve İmgelemenin Motor Gelişime Etkisi. Akademisyen Kitabevi.
Aktaş, G. (2006). Dans’a İlk Adım, İzmir: Ege Üniversitesi
Aktaş, G., & Ogce, F. (2005). Dance As A Therapy For Cancer Prevention. Asian Pacific Journal of Cancer Prevention, 6(3): 408.
Alp, H., & Çamlıyer, H. (2017). Hareket eğitimi ve fiziksel aktivite programı verilen davranıi problemli otistik çocukların bir yıl sonraki süreçlerinin izlenmesi. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi (63), 1-13.
Aracı, H. (2004). Okullarda Beden Eğitimi. Ankara: Nobel Yayınları.
Aydın, C. (1992). Halk Oyunlarında Toplumsal Yapılanma, İzmir: Ege Üniversitesi Basımevi.
Barak, R. (2019). Periyotlanmış kor egzersizlerinin genç voleybolcularda bazı motorik özellikler ile servis hız ve isabet oranına etkisi (Master's thesis, Bartın Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü).
Baykurt, Ş. (1976). Türkiye'de Folklor. Kalite Matbaası, Ankara.
Copeland, R., & Cohen, M. (1983). What Is Dance, Reading In Theory And Criticism. Oxford Universaty Pres, Oxford New York Toronto Melbourne, s: 29.
Çamlıyer, H., & Çamlıyer, H. (2011). Eğitim Bütünlüğü İçinde Çocuk Hareket Eğitimi ve Oyun. Manisa: Celal Bayar Üniversitesi Matbaası, 17-18-19-24.
Duncan, R., P, & Earhart, G. (2014). ‘’Mare The Effects Of Community-Based Dance On Parkinson Disease Severity, Balance, And Functional Mobility Reduced With Time’’ A 2-Year Prospective Pilot Study. The Journal Of Alternative An Complementary Medicine, 20(10): 757-763.
Dündar, U. (1998). Antrenman Teorisi. Bağırgan Yayınevi. Ankara.
Earhart, G., M. (2009). Dance As Therapy For İndividuals With Parkinson Disease. European Journal Of Physical And Rehabilitation Medicine 2009; 45(2): 231.
Erdal, G. (2005) Müzik Öğretim Yöntemlerinden Dalcroze Metodu ve Kullanımı. Erciyes Üniversitesi GSF. Müzik Sempozyumu.14-16 Nisan 2005. KayseriHalkoyunlarında.
Erdem, Ş., & Pulur, A. (1994). Doğu Karadeniz Bölgesinde Oynanan Horon Türü Oyunlar üzerine Bir Araştırma, Gazi Üniversitesi Kastamonu Eğitim Dergisi, 10(1): 224.
Eroğlu, T. (2017). Dans Kavramı ve Dansın İşlevi. The Journal Of Academic Social Science Studies, 60, s: 215-226.
Ertural, M., S. (2006), Gaziantep Halk Oyunları Üzerine Bir İnceleme, Gaziantep Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı, Gaziantep. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi)
Eynur, B,. R. & Eynur, A. (2019). Hareket Eğitiminde Temel Kavramlar. Hareket Eğitimi (ss. 1–2). Pegem Akademi.
Gallahue, D., L. (1982). Understanding Motor Development in Children. Newyork: John Wiley And Sons.
Gallahue, D., L., Ozmun, J., C. & Goodway, J., D. (2014). Motor Gelişimi Anlamak. Bebekler, Çocuklar, Ergenler, Yetişkinler (D.S.Özer ve A.Aktop, Çev.Ed.). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
Günay, M., Tamer, K., & Cicioğlu, İ., (2013). Spor Fizyolojisi ve Performans Ölçümü. 3 Basım. Gazi Kitapevi Tic. Ltd. Şti.
İnal, A., N. (2003). Beden Eğitimi ve Spor Bilimi. Ankara: Nobel Yayınları.
Jacqueline, E. (2012). Afrıcan amerıcan responses to amerıcan presıdentıal ınaugural addresses. Lewıston: the edwın mellen press.
Koch, S., Kunz, T., Lykou, S., & Cruz, R. (2014). Effects Of Dance Movement Therapy And Dance On Health-Related Psychological Outcomes: A Meta-Analysis. The Arts İn Psychotherapy, 41(1), s: 46-64.
Koç, H., & Tekin, A. (2011). Beden Eğitimi Derslerinin Çocuklarda Seçilmiş Motorik Özellikler Üzerine Etkisi. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi Özel Sayısı, 9-17.
Koçkar, M., T. (1990). Dansln iletişimsel işlevi. Kurgu, 8(2), 317-329.
Koutedakis, Y., Hukam, H., Metsios, G., Nevill, A., Giakas, G., Jamurtas, A., M. (2007). The Effects Of Three Months Of Aerobic And Strength Training On Selected Performance Related Parameters İn Modern Dance Students. The Journal Of Strength & Conditioning Research, 21(3), s: 808-812.
Köktaş, Kılbaş, Ş. (2004). Rekreasyon Boş Zamanı Değerlendirme. (3. Basım). Ankara: Nobel Yayınları.
Little J. (2000). Epidemiology of neurodevelopmental disorders in children. Prostaglandins Leukot Essent Fatty Acids, 63:11-20.
McGreevy-Nichols, S., Scheff, H., & Sprague, M. (2005). Building dances (Vol. 1). Human Kinetics.
Mckinley, P., Jacobson, A., Leroux, A., Bednarczyk, V., Rossignol, M., & Fung, J. (2008). Effect Of A Community-Based Argentine Tango Dance Program On Functional Balance And Confidence In Older Adults. J Aging Phys Act.
Mengütay, P., D. (1999): Okul Öncesi ve İlkokullarda Hareket Gelişimi ve Spor. Ankara: Tütibay Yayınları, 1-2.
Mertoğlu E. (2002). Okul öncesi Eğitim kurumlarına devam eden 5-6 yaş grubundaki çocukların ritim algılamalarının incelenmesi. İstanbul Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Temel Bilimler ana bilim dalı, Türk halk müziği programı, Sanatta yeterlilik Doktora Tezi, İstanbul.
Mischel, W. (2016). Marshmallow Testi: Otokontrolde Ustalaşmak. İstanbul: Pegasus Yayınları.
Morgül, M., (2004), “Evrende Ritim ve Biz”; Cumhuriyet Bilim Teknik Dergisi, Sayı 878.
Nalçakan, G., R. (2001). Voleybolcuların İzokinetik Kas Kuvvetleri İle Dikey Sıçrama Yükseklikleri Arasındaki İlişki Düzeyi.Spor Fizyolojisi Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
Ötken, N. (2011). Türk Halk Oyunları’nda Hareket Analizi, İstanbul: Yalın Yayıncılık.
Özbar, N. (2007). Hareket Eğitimi Programının 4-6 Yaş Grubu Çocuklarda Motor Beceri ve Vücut Kompozisyonu Üzerine Etkisinin İncelenmesi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
Özcan, G., & Üstündağ, S. (2017). Eğitsel Oyunlarla İşlenen Beden Eğitimi Dersinin Öğrencilerin Öz-Kavram Düzeyleri Üzerine Etkisi. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, 4 (12), 126-142
Pangrazi, R., P. (2004). Dynamic Physical Education For Elementary School Children. Fourteenth Edition, Pearson Benjamin Cummings.
Piek, J., P. (1998). Motor Behavior and Human Skill A Multidisciplinary Approach. USA: Human Kinetics Publishers, 4-5.
Pulur, A., Üstün, E., & Karabulut, E. O. (2009). Üniversiteli Üst Düzey Halkoyunlari Sporcularin Sigara ve Alkol Kullanimlarinin Bedenlerini Algilama Düzeylerine Etkisi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(3), 833-850.
Royce, A., P. (2002). The Anthropology Of Dance. Dance Book Ltd, Uk. s: 3-16.
Sharp, K., & Hewitt, J. (2014). Dance As An İntervention For People With Parkinson's Disease: A Systematic Review And Meta-Analysis. Neuroscience & Biobehavioral Reviews, 2014; 47, s: 445-456.
Sun, S., & Seyrek, H. 1998. Okulöncesi eğitimde müzik. Müzik Eserleri Yayınları, 330s.,İzmir.
Şahin, H., M. (2005). Beden Eğitimi ve Spor Sözlüğü. (1. Basım). İstanbul: Morpa Kültür Yayınları.
Taşkıran, Y. (2003). Klasik Antrenman teorisi. Yayıncı Yayınları. İzmit.
Taşkiran, E. (2008). Elit dansçıların danstaki etik değerlere yönelik davranışları (Doctoral dissertation, Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimler Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor ABD, Ankara).
TDK, (2024). Genel Açıklamalı Sözlük. Erişim Adresi: https://sozluk.gov.tr/ (28.10.2024).
Tekin, K., M. (1998) Dans ve Halk Dansları, Ankara: Kültür Ofset, Bağırgan Yayınevi,173-175.
Terzi, C. (1992). Türk Halk Müziği Metrik Yapısının tespit ve Tasnifinde Karşılaşılan Problemler ve Çözüm Yolları. (Yayımlanmamış Sanatta Yeterlilik Tezi), İstanbul Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Tetik, S., Koç, M., C, Atar, Ö., & Koç, H. (2013). [An analysis of the correlation between static balance performance and game value scale in basketball players]. Turkish Kick Boxing Federation Journal of Sport Science. ;6(1).
Timurkaan, S. (2003). Farklı fiziki özelliklere sahip yerleşim bölgelerinde yaşayan 6 yaş grubu çocuklarının psikomotor gelişimlerinin karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi, Malatya İnönü Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Malatya
Tohumat, M., & Arabacı, R. (2017). Halk oyunları çalışmalarının çocukların fiziksel uygunluklarına etkisi. İnönü Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 4(1), 16-27.
Uysal, C., & Aslan, Işık, B. (2014): Nörogelişimsel Bozukluklar ve Ortodonti. Acta Odontol Turc 2014;31(1):36- 42. Ankara: Gazi Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Resmi Yayını.
Yanık, E. (2010). Dans ve iletişim (Master's thesis, Sakarya Universitesi (Turkey)).
Yeşiltaş, D. (2011). Küresel Bale Ve Dans Ansiklopedisi, Cilt 2, İstanbul:.Kaldeon Yayınları.
Sayfalar
95-112
Gelecek
16 Ocak 2025
Telif Hakkı (c) 2025 Akademisyen Yayınevi Kitap DOI Portalı
